Ne vakit ağlasa bir yaslı yetîm bizlere eyvâh
Onu güldürse şu ümmet, düzelir işleri hep, âh
Bize şefkatle cömerdlik getiren Elçi ne hoştur
O Yetîm İnci için bizleri affeyleye Allâh
Her bahar parlar şehir gökten iner nûrdan cilâ
Lâlenin şavkıyla âlemden gider gam derd belâ
Feth olur aşkıyla İstanbul o eşsiz lâlenin
Zabt eder hep lâlezârlar şehri eyler istilâ
Erguvân açsın sevinçten inciler saçsın bahâr
Mâvi gök durdukça İstanbul’da bir sevdâ yaşar
İnciler yağdıkça zümrüd renkli bağlar şenlenir
Erguvân gülsün gönüller aşkla olsun bahtiyâr
İnsanlık Ufkunda
Dünyâ semâsında parladı gönül sevgiyle
İnsanlık ufkunda açıldı gül gül sevgiyle
İnsanoğlunun sînesine yerleştirildi
İşâretli Atlarla Gelen Melekler Ordusu
Kararmış gözlere saçılan bu bir avuç kum
Kararmış yüzleri yutan şimşek yüklü hortum
Nûrdan atlar kişner içinde, ala, kır, doru
Gönül
/Işıl Işıl
Tâze yağmış kar temizliğiyle ışıl ışıl
Gökten yere inen yıldızlarca pırıl pırıl
Gözlerim ıslandı yâdettim de parlak ismini
Anmamak olmaz, övüp vermiş Kerîm Hak ismini
Buyrulur Allâh Azîmüşşân katından bizlere
Hep selâm sunmak, salât kıldıkça anmak ismini
Tâ ezelden sevdi gönlüm erguvân İstanbul’u
Övdü âşıklar yürekten her zamân İstanbul’u
Erguvânın şehridir sözler kifâyet eylemez
Medhi bitmez anlatır binbir lisân İstanbul’u
Erguvân, İstanbul’un baştâcısın sultânısın
Bağların gülşenlerin âlemde makbul şânısın
Gül ki sümbüller de gülsün yâsemin açsın coşup
Gül ki İstanbul da gülsün sen bu şehrin cânısın
İSTANBUL’UN CAN LÂLESİ
Sevdâlıdır, aşk nûrudur, İstanbul’un can lâlesi
Aşk bezminin mahmûrudur, İstanbul’un can lâlesi
Başlarda tâc, kalblerde yâr, sînemde dosttan yâdigâr




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!