Salih'in İrfânı Şiiri - İlyas Payas

Şafak yardı Salih'in gecesini.
Güneş mahmur gözleriyle henüz uyanmıştı.
Hûd'un altısına teslim olan serçeler,
Bir sabah türküsü mırıldandı.

Çiğ toplamış yapraklarını açarken göğe yediveren,
Bakraçlarına aşk doldurmuş körpe kızlar.
Pınarın şırıltısında lafladılar.

Kavaklar hışırtılarıyla cehrî inzivada,
Selamlaşır sabah rüzgârlarıyla.
Nasibinin peşinde, bir karınca gayreti,
Belli belirsiz yanan Zühre ışığında.

Sabah namazı tazeliğinde demlenen çay.
Sulayarak süpürüyor avlunun toprağını ihtiyar.

Toprak kokusunda gönlüme düşen cemresin.
Bakışların gözlerimin eşiğinden besmelesiz geçmesin.

Kınalı açıkmış olmalı, melemesinden belli.
Nicedir Çomar'la uğraşmazdı Tekir bu denli.

İşte Salih'in manzarası, budur ilhamı.
Tohumları Anadolu'da bin yıllık irfânın…

İlyas Payas