Aşkın Okları Şiiri - İlyas Payas

Yay gibi kaşlarını, ey güzel, neden böyle geriyorsun?
Kirpiklerin ok misali sinemi deliyorsun.
Mehtabı sen ol karanlık gecelerimin,
Dolunay sönük kalır yanında güzelliğinin.

Yay gibi kaşlarına dar ağacı kurayım,
İpek bir kirişle ben boğulayım.
Kut almış atalarla şimdi Tanrı Dağı'ndayım,
Beyaz bir küheylanla beni de uğurlayın.

Yay gibi kaşlarına kiriş ben olayım,
Gaza niyetiyle oklarını atayım.
Ok gibi endamını görsün bütün cihan,
Elimde bir sen kaldın, bir de senin sevdan.

Tirkeş yüreğime aşkımı doldurdum,
Sözlerimi ok eyleyip çok kâfir öldürdüm.
Yayımı yastım, özüme döndürdüm,
Dünya tekkesinde çok hâller gördüm.

Âlem bu aşkı anlamasa da,
Sözler anlatmakta yetersiz kalsa da,
Bütün dünya malı benim olsa da,
Benim aşkım kabzamda gizli, ey güzel.

Esir iken Türk yurdu yetmiş yıl bekledi,
Sabrımız taştı, sabır taşı çatladı.
Fethi Bey'im atını aşkla gemledi,
Talha Saylak kırk yiğit topladı,
Kahpe Çin'e sefer var bugün.

Aşkımla tutuşsun yangın okları,
Yansın, tutuşsun düşman yurtları.
Göğe yükselen mazlumun ağıtları,
Ağlatır mezarında o kutlu Solakları.

Sen ki kızılığısın gün batımının,
Dualarındasın hâlâ Bosna'nın, Kosova'nın.
Biz ki izindeyiz Bilge Kral'ın,
Surlarında adımız yazılı Viyana'nın.

Aşk meydanında ok olup atılayım,
Bulutlarla yarışıp göklerde süzüleyim.
Kemankeşler içinde toz koparan seçileyim.

Menzil taşı olup, ey yar, gönlüne dikileyim.
Bakışlarında zehirli bir ok temreni.
Kalmadı gücüm, perişan ettin beni.
Çilekeş oldu İlyas bu aşka düşeli,
Ölümün sana olsun, matem bana düğün gecesi.

29.05.2017