her hâli buldum da sevdâdan yana
hâl beni bilmedi hasrete yordu.
çıkardım hasreti koydum kenara
sen kimsin diyene ‘’Sevdâ’’ diyordu…
***
beklemek..tâ ki son imsâke değin
düşmek,en sarp vakitten...(hasretine)
kaç defâ defnolur mecnûn dediğin
ölmek neymiş ne bilsin,vâdesi ne
* * *
dünyâma yeniden gir yeniden çehreme gül
yalnızca seni bilmek,seni! senden dilemek...
âh...işte o hayâl ki,her umuttan bir ödül
gelmen de yeni bir cân verecek sevgi demek!
hiç yanmasın ışıklar bu karanlıkta benim
Şâir,hayâsında bulur harfleri,kendiyle birlikte,
Keyfiyattan çok,ruha rehberlik esastır şâirlikte…
* * *
Âh demekten başka bir söz dilersen,tâbirlik;
Sen,kırık parmak kadar bîçâresin şâirlik….
* * *
şiir bir havâdismiş ey vâdi;
uzun yolun hikâyesi çok olsa da
mühim olan
hâdiseyi anlatmaktır vesselâm...
* * *
Yamacında bir hayli gün eskittik,
Bir hayli yol aldık,yorulduksa da.
Ey sükut,sabırla imtihan ettik,
Ne sırlar bulduk sende,söz yoksa da.
* * *
Seyhan’dan Kıbrıs’a bir yol var gibi
Damla damla koşmakta gördüm suyu
‘’Ey Rum! ’’diyordu Akdeniz’in dibi
‘’Sen kimle bilirdin Anadolu’yu? ’’
* * *
Aklınızın en sarp yerinden
Kayıp giderken fikriniz
Pişmanlığa vurmuş
Hangi rüzgardan bilmeli
Üflerken neredeydiniz..?
Dolandım bir başıma,erdim yedi nihâna,
Aslî yurda varınca hâne oldum cihâna.
Ne vakit ki dönmüştüm,benden kabûl istendi,
Sizde Mevlâ kim dedim? bizde Mevlâ pîr dendi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!