Ecele sırtımı dayarım bugün,
Uzak diyârlardan gel diyenim var.
El verse canıma kıyarım bugün,
Hele biraz daha kal diyenim var.
Hüzünden hüzüne aktığım gibi,
Çarmıh mıydı yoksa,neydi bu suâl
Dünyâmı yakıp da gittiğin yer mi
Lütfedip verdiğin bir köhne hayâl
Dermâna yazılıp burdayım der mi
Şu kalbi yapsan da yıktığın mecâl
Gönlü viran olan kişi,
Aşktan korkup kaçar elbet.
Ruhu ondan çalan kişi,
Bir gün ruhsuz göçer elbet.
Kurul bu rûha şöyle firkat gibi
Uyansın aklımın cehâlet yanı.
Seninle bir rüyâ değil ilk defâ,
Görün demek,bu nûru tek insanı.
Hayatsın ey Rahîm,Senindir yine,
Bu yer,semâ,ne varsa birdir yine…
Ne gâibin denizinden ne de sırlı nehirden,
Seni dilediğim kadar dilemedim kendimi.
Ahh.çektiren bir üzüntü ele verir ya birden,
İsmine öyle giderim ben,dilde can tükendimi.
Umulan bir ufuktur bu,sabâhı tek ve nurlu,
Zamân sırdan gelen yegâne sürat,
Sürat varlığa meyleden küsürat,
Ol emriyle gezen bulunca seni,
Gören hâreni perdeler bu surat.
(mefâîlü/mefâilün/feilün)
Bir saray var bâkîliğin nûrundan,
Gözün görmez amma gözden yakındır.
Hak yolu bu gönlündeki nârından,
Aklın dermez amma izden yakındır.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!