Hayli zamân oldu ben'siz gideli,
Gâhı meydandayım gâhı sırdayım.
Cân ile gezmenin var ki bedeli,
Bâzı nefes gibi âhu zardayım.
***
Hâl evinden ayrı nurlu mekâna,
‘’Mâdem ki dünyâdan evlâdır bu sal,
Terk eyle buhrânı,mahcup durma Nuh’’
Hışmıyla gelmişse tek gerçek misal;
Buhranlı dünyâyı bir seyret Nasuh….
İnsân denen tenden midir,nûrun beden hâli mi?
Nûrsuz kılan Mevlâ bilir,cânım diyen zâlimi.
***
Dilden gelen sırdan değil,sırdan gelen dil hani?
Mânâ sözün meydânıdır,fermân da gayb âlemi.
***
Unutmuş,neylesin? bilmez ki nerde;
Hânedir ve lâkin nezâret gibi.
Günâhın kalbine sindiği yerde,
Esâret yaşanır mahâret gibi.
Kulak ver rûhuna artık,nefs'e verdiğin kadar
Sefil olmazdın; övseydin dîni,yerdiğin kadar!
(mefâîlün/mefâîlün/fâilâtü/fâilün)
* * *
Çok güvenme kaleme ardı sıra dolanma,
Bâzı ilim gereği ona kıyan bulunur.
Dile muhtâç sanırsın sükût ile gezeni,
O sükûtun içinde nice beyân bulunur.
daha çok sevmiş ki rûhum özlemi
gitmiyor rü’yâna aşkından çıkıp.
niçin alsın yol diyor batmış gemi
denizinden başka bir ufka bakıp.
gözlerim daldıkça heyhat,uykuya!
Hasret,uçsuz bucaksız bir yerdir,bilirim,
Zindânmış,prangaymış boş ver,anlatma ne olur,
Ben zâten ordayım,O yer benim gözlerim
Bu cihan ikilik cihanı dostum,
Gölgeyi bedenden ayıran birdir.
Bu meydan bir savaş meydanı dostum,
Kılıcı kınından sıyıran birdir.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!