Sahte Şiiri - Cem Eyüboğlu

SAHTE

Sahte bir gülüş takılır yüzüme,
İçimde fırtına, dışımda sakin bir deniz.
Kimse bilmez, kimse görmez,
Bir maskenin ardına saklanmış yorgunluğumu.

Sahte sözler konuşur dudaklarım,
Gerçekler diz çökmüş, korkudan susar.
İçimde bir çığlık yükselir bazen,
Ama kimseye ulaşmaz, sadece yankılanır boşlukta.

Sahte arkadaşlıklar…
El verir gibi görünüp arkadan çevirir ellerini.
Sahte sevgiler…
Tatlı bir sözle başlar, acı bir yalanla biter.

Sahte umutlar, sahte yarınlar,
Hepsi ince bir buz tabakası gibi, kırılmaya hazır.
Ve ben, o ince çizginin üstünde yürürken,
Gerçeği ararım, ama bulamam hiç.

Sahte bakışlar, sahte tebessümler,
İçimde biriken yalnızlığı gizler.
Oysa kalbim bilir, ruhum bilir,
Dünya bazen sadece bir sahne… ve ben figüran.

Ama bazen…
Sahteye rağmen dimdik durabilirim.
Maskeyi çıkarıp bir adım atabilirim,
Korkularla yüzleşip gerçek benliğimi gösterebilirim.

Sahte dünya…
Sahte insanlar…
Hepsi gelip geçici gölgeler gibi.
Ama gerçek olan bir şey varsa eğer,
O da ben, sahte olmayan ben… hâlâ ayakta.

Ve belki bir gün,
Sahte her şey çökerken,
Gerçek ışık çıkar karanlığın içinden,
Ve ben… kendi gerçeğimle kavuşurum sonunda.