Sahne Kapandı Şiiri - Ayhan Ulu

Varlığında koca bir boşluk, yankısız bir ses,
Ne öpüşmekten haberin vardı, ne sevişmekten bir nefes.
Sevgi desen uğramamış, aşk desen adı konmamış,
Ruhun, kalbinin kıyısında bir gün bile uyanmamış.
Ben sana değerinden öte bir taht sundum,
Sen o tahtı gerçek sandın, kendine sultan kurdun.
Kadir kıymet bilmezliğinle avunurken öylece,
Kendi yalanlarının kuyusunda en çok sen yandın.
Sandın ki körü körüne kapıldım bu rüzgâra,
Sandın ki teslim oldum kurduğun o tuzaklara.
Oysa ben en başından gördüm sahnedeki oyunu,
Sessizce izledim bu sahte masalın sonunu.
Sen oynadın, ben eşlik ettim; roller karışıktı,
Gözlerinde gördüğüm aşk değil, sönmekte olan bir ışıktı.
Şimdi perde kapandı, alkışlar dindi sonunda;
Sen sahte oyununla, ben ise kendi yolumda.