Şahabettin Mert Şiirleri - Şair Şahabett ...

Yanı başımda olmanı istiyorum.
Yüreğimi yüreğinle doldurmak…
Gözlerimi göz bebeklerinde görmek…
Saçlarına okşayıp, kokunu hissetmek.
Biliyorum çok şey istiyorum.
Yalnızım işte!

Çakır keyfinde,
Bir yudum daha canım isterken,
Son damla gibidir kadehimde,
Senin yokluğun.

Yalnız kalma pahasına da olsa,

Gidiyorum artık!
Bu sefer tutamazsın! Tutamayacaksın beni…
Senin şehrin dar geliyor bana.
Nereye baksam senden bir hatıra…

İnat ettim, ısrar ettim ve direndim!

Böler bir ses geceyi.
Zifiri karanlık, sus pus olmaktan çıkar.
Tedirgin oldular,
Gece kuşları. Gecenin sahipleri.

Gittikçe yaklaştı o ses bana,

Bu aşk bana göre değil…
Mutlu değilsin sen de: Hadi git!

Vazgeçemeyeceksin, hayat tarzından.
İşte ben onun için umutlarımı (sana bile) astırmam!

Anadolu’nun, çorak topraklarını,
Tırnaklarıyla süren;
Yüreği yas, elleri nasır tutmuş bir anne okudum,
Bir resim ve üç beş satırla gazetelerde…

Anlatıyordu: Kalakalmış elleri böğründe…

Ne baharı arar ne kıştan kaçarım.
Bundan böyle hazan mevsimi banadır…
Sararan yapraklar ruhumla savaşım.
Mülteci bedenimle dargınlığımdır…

Benim derdim sensizlik değil ki kontes.

Hazan mevsimi geldi:
İnat ettim,
Dolan gözlerime…

Ağlamamak için dudaklarımı ısırdım.
Gözlerimi biraz daha açarak

Bir gece vakti,
Hüzünler!
Kaçtığı karanlık mekanlardan
ve gönülsüz insanlardan,
bana gelmişlerdi.

Mehtabın iç gıdıklayan aydınlığında
Çırılçıplak toprağa uzandığının resmi çiziliyor hayalimde…
Uzun uzun, ıslak ıslak ve yavaş yavaş öpüşlerimi,
Gözü kapalı yaşıyorum bahar kokulu teninde…

Ve bir gülün meltemde sallanışı oluyor