Şahabettin Mert Şiirleri - Şair Şahabett ...

Zamanda yolculuğum olsaydı,
Hazan mevsiminde;
Yaprağını döken ağacın,
Bahardaki tomurcuğuna konmak isterdim…

Yolların ve yılların öfkesini,

Özlemin kendisi, 3 sokak ötede.
Beklemenin yarısı onda, diğer yarısı bende.
Zaman dedikleri, öyle uzun zaman alıyor ki,
Aylar tek - çift diye hesaplanıyor, haftalarla çarpılıyor.
Saatler çarpanlarına bölünüyor, paydalar toplanıyor...

Bazen bakakalıyorum.
Güzel gözlerine öylece.
Derinliklerine dalıyorum.
Girebilmek için kalbine.
Sonra bir şiir mırıldanıyorum.
Teması senli benli,

Sanki nefes alamıyorum yine...
Çıkıp dışarıya alabildiğince,
Hızla gitmek istiyorum sana.

Şehirleri bir bir seni düşünerek geçmek...
Yada ciğerlerimi patlatırcasına sigara içmek,

Beyaz bir gülün yapraklarına değen,
Çiğ tanelerini düşünüyorum.
Berraklığın ve saflığın rengi olan beyazda,
senin tazeliğini ve temizliğini görüyorum…

Dokunduğum an çiğ tanelerinin savrulacağı korkusuyla.

Sana,
Seni seviyorum…
Diyebilmenin farklılığını.
İçimde hissederken…
İçinde adının geçtiği,
Toplamak istedim tüm şiirleri…

Ne sen erkenden buradaydın,
Nede ben yolda oyalandım...
Ortası bu gün belki de bunun;
Ancak uzağız, yorgunuz, tutsağız...

Artık bir köşeye bıraktım keşkeleri,

Sen yoksun ya yanımda,
Dün gece dayanamadım, ağladım…
Yalnızlığıma, sevdiğime, özlemime değil.
Bu kadar çaresizliğime…
Sen yoksun ya…
Senden başka,

Bir yoğunluk belirir yüreğimizde.
Bazen göz yaşı olur,
Bazen kahkaha…
Konuşamayız. Kalemle, kâğıtla…
Yazmak isteriz,
Duyguları dökmek, alabildiğine.

Sadece şaka,
En temiz, en güzel, en berrak.
Ve gerçeğe uzak.
Gündüz ile gece kadar farklı,
İsmin kadar anlamlı.