Şahabettin Mert Şiirleri - Şair Şahabett ...

Sevil dedi yüreğim…
Sevil…

Sevilmeye inat etmeden;
Sevil…

Kan kokar yüreğimin sahilleri.
Kırmızılara vurur kendini mısralarım.
İnce ince kanar içim.
Oluk oluk, ılık ılık…

Mavinin her tonuna hasret kalırım.

Şiirlerim sanaydı Prenses.
Çünkü ince ve narin:
Senin parmaklarınla yazıyordum,
Senin güzel gözlerinle bakıp…
Seni sana anlatıyordum…

Çıkınıma koyduğum birkaç türküyle,
Uçsuz bucaksız…
Masalımsı bir sevda havasında
Uzak diyarlara götürür gözlerin!

Türkü tadında yaşam görürüm gözlerinde.

Uğurlar olsun usta,
Senden neler öğrendik,
Neler neler.
Seni okuduk. Seni söyledik.

Tarihi anlatırken bizlere,

Hayatım seninle anlamlaştı.
Soluduğum hava,
Baktığım dünya,
Kurduğum hayaller…

Ve! Yaşamak seninle güzelleşti.

Başkalaşım mı?
Yoksa! Özüne dönmek mi?
Var olmanın anlamsızlığı…

Ya da kendini avutmak;
Çaresizliğini örtbas ederken…

Eylemlerin peşinde,
Meydanlardan meydanlara koştum.
Bildiriler dağıttım, barikatlar kurdum…
Ama! Bir davamdan, birde senden,
Vaz geçemedim…

Umutlarım, hayallerim, şiirsel düşlerim…
Hadi gelin! Yağmalayın siz de beni.
Bakmayın öyle uzaktan.
Bir siz kalmıştınız,
Bir de gülüm dediğim gül benizli sevgili…

Yalnızca seni sevdim,
Bir başkasını değil.
Kalbimi sana verdim.
Yalan aşkına değil.
Beklerim yollarda,
Yalan aşkınla kol kola.