Şah_mat Şiiri - Evren Elvin Köseoğlu

Yıkılmış, virane olmuş yüreğim…
Sancılar içinde kıvranırken,
Bıraktığın enkazdan nasıl kalkacağım ayağa?
Tutunacağım tek dal bırakmadın giderken.
Nasıl yeşereceğim yeniden?
Akıp gidiyor zaman,
Senin yokluğunla pençeleşirken…
Yıkılmıyorum.
Görmeyi çok isterdin biliyorum,
Ama üzgünüm; yıkılmıyorum.
Yenemeyeceksin beni, ne yaparsan yap.
Ezemeyeceksin eskisi gibi ayaklarının altında.
Hani arasıra düşman gibiymişim gibi baktığın o anlar var ya…
O baktığın gözlerime hasret kalacaksın.
İşine geldiği gibi davranmıştın,
Şuursuzca…
Kendinden emin olup aslında aptalca.
Gerçekte sen hep mat olup,
Ben şah olduğumda…