Akşam üstü rüzgâr hep hüzün kokar
İklimlerde adın yaz kara sevdam
Yağmurun gözyaşı ruhumu yıkar
Bu nadide sırrı çöz kara sevdam.
Elif desem, sen sin desen, belki Kaf
Alamet-i kübra bu olsa gerek
Acaip - acaip şeyler türedi
Kendi ecdadına sırtın dönerek
Özüne tüküren toylar türedi.
Bir olur mu eğri, dümdüz olanla?
Adın kaldı yârim, yürek celladı
Bu sevda yolunda var değilmisin?
Bir boşlukta çınlar, gönül feryadı
Kalbimde saklanan sır değilmisin?
Gülüşünden gül topladım sevdiğim
topladım demet demet
serptim yer yüzüne
yer yüzü oldu bahar
Adın ki titriyor kısık sesimde
Ak nehirler düştü dile sevdiğim
Ilık iklimlerde her bir mevsimde
Dudağın dokunmuş güle sevdiğim.
İçimde çağlayan hırçın bir selsin
Bir şeyde ısrar etme, nasip de geç
olana kadar
Aç avuçlarını rahmet çeşmesine
dolana kadar.
Bir gülün dikeni batmışsa eline
Yıkılır ya bazen, gönül sarayı!
Yâr bana seçtirdin akla karayı
Senden arta kalan kanlı yarayı
Bir seher vaktinde sar benim için.
Hicran yarası bu, kan damlar kana
Adını anınca, bir güz akşamı
Bu dünya bir başka döndü sevdiğim
Hüzünle silerken buğulu camı
Gözlerimde güneş söndü sevdiğim.
Sen yüreğimde ilk sevda hücremdin
Bir endam var bizde sanki galibiz
Her şeyden evlayız birde Âli biz
Bu kafayla hem cennete talibiz
Kendimiz söylerde güler ağlarız.
Yüreğin darmadağın olduğu zaman
Oturur sana da ağlar şiirler
Ümidinde güller solduğu zaman
Okunur da yürek dağlar şiirler.
Unutma gülüde var hem dikende
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!