Şafaklar Ağlarken Şiiri - Kasım Kobakçı

Bülbüller güllere destanlar okur,
Nehirler taşarak ovaya döner.
Arılar kovanda peteği dokur,
Şafaklar ağlarken gölgeler siner.
*
Köroğlu aslana zinciri vurdu,
Mimar Sinan büyük kubbeler kurdu,
Evliya Çelebi diyarda durdu,
Milletin inancı göklere biner.
*
Kahraman ordular dağları aştı,
Irmaklar sevinçten köpürüp taştı,
Hainler korkudan titreyip şaştı,
Zalimin ocağı aniden söner.
*
İstanbul ufkunda martılar uçmuş,
Ankara yurdunda zaferler coşmuş,
İzmir'in kızları hedefe koşmuş,
Cesur yiğitlerim engeli yener.
*
Baharlar gelince dağlarda kaldı,
Hasretle bekleyen rüyaya daldı,
Rüzgarlar ovadan kokular saldı,
Mazlumun acısı kalbinde diner.