Kaçmak istiyorum kendimden
Yaşadığım her şey
Sonu belli bir filmdi.
Hayali cihanda yaşadığım
Maziyi hatırlayıp iç çektiğim doğrudur;
Doğrudur, ey şehri Gülizar!
Tek doğru vardı oysaki
Yaşamak görmezden gelmek gibi amiyane
Ve tekdüze bir kuruntuydu
Hissetmek mi dediniz?
Tek doğruyu hissetmekte ne var ki!
Kederi bıraktım kendi haline
Nereye giderse gitsin
Sıkıntı yok,
Düşünmek yok kimseyi.
Şakaklarımı okşayan kır tomurcuklar
Getireceğiniz yok baharı!
Bak gece oldu.
Düşüyor damla damla;
Üstüne yıldızlar.
Ne bilsinler;
Ceplerinde uyuttuğun ellerini,
Ve artık kimse için,
Evin önündeki bahçe
Bahçenin önündeki ev
Kimine göre ev
Kimine göre bahçe
Önünden geçenler bilmez ki
Kim kime ve neye göre daha önde
Karanlıkta bana bakan gözler görüyorum
Sadece göz,onlar benim için
Ne bir bedenleri var
Ne de bana dair hissettikleri
Yola çıkma vaktimin geldiğini,çok sonra
Safındayım dünyanın
Çıkarsız ve yontulmamış bir bağlılıkla
Kurbanı olmak için, bu kadar sıraya giren varken
Bu totemi ilk icat eden kişi benim.
Hep aynı yerde sevdalanıp
Hep aynı yere terk edilip bırakılışım ondan olsa gerek…
Zor da olsa bir gülümse.
Sevgi bıraktığın yerde,
Ah! edip seni beklemekte.
Ne kadarını verdin ömrünün?
Ve kimdi? günlerce kahrolup
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!