Seni kelimelerimin altına sakladım
Benden başka seni kimse bulamasın
Ellerin imla kılavuzunu aramasın
Kelimelerimin anlamını yazamaz hiçbir yer
Seni kelimelerimin altına sakladım
Çırağıydım büyük bir üstadın
Benden öğrendikleriyle usta olmuş sanırdım
Helal bir lokmaydı, ağzımdaki tadın
Ekşiliğini hazmedememekten usanırdım.
Her şeyi yapan bendim
Sanmaktı insanoğlunun tek yaptığı
Önce yaşayacağını sandı, ömür boyu
Sonra, hiç birşey'e boyun eğmeyeceğini...
İlk önce aynada kendine boyun eğdi
Sonra ölüm girdi düşlerine
Nihayet.
Nihayet diyordu yalnızlığım
Sen benimsin.
Bu hale düşmekten bitap
Ve dindar; tüm duygularım
Salladım ağacı,düşürdüm meyvasını
Hayat pahalıymış,ben yaşadım bedavasını
Gezdiğim yerlerde dost buldum,hem de hasını
Yalnızlığım; ah ne kadar da, vefakarsın...!
Seyreyle gözlerim daha ne göreceksin
Bu durakta bekleme yolcu
Beklediğin araç burada durmaz
Önce hancıydın,şimdi ise yolcu
Hiçbir ok hayatı tam on ikiden vurmaz
İstersen bekle de gör
Keşke ölüler kadar canlı kalsaydık
Ne korku, ne uyku, ne yarının derdi
Mis gibi, etrafa toprak koksaydık
Takmasaydık hiçbir şeyi, kim ne derdi?
Sonra yollara saçılsaydık
Çıkmazlara çıktı yolum
Yol da benim, Yolcu benim
Hayat denen tek bir bölüm
Yok da benim, var da benim
Ödülümdür dertler bana
Yeni bir hayat istiyordun.
Parmağında alyanstan kelepçe
Bedenini hoyratça saracak bir çift pençe
Sen hayattan, hayallerini versin istiyordun.
Biliyorum, hayatta hükmen kaybetmek istiyordun.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!