Ne hakimdi gölgesi dünyaya
Ne uğrunda verilen bir can vardı
Ne benziyordu güneşe, aya
Ne sığındığı bir liman vardı
Ne türküler yakıldı ardından
Ölmekte nedir!
Zamanı gelmeden olmasını diler gibi,
Ayak uçlarına basarak
Dilek ağacına kara bir bez bağlamak.
Ve sıradan insanlar gibi,
Kusura bakmayın
Muhalif yanıma rastlarsanız.
Bana öyle bakmayın
Eğer gerçek dostlarsanız.
Durun ihal etmeyin sınırlarımı
Ben,küçük bir yürek taşıyor
Ve de bu dünya da kimsesiz
Yapayalnız olabilirim.
İstismar etmeyin dünyanıza gelişimi,
Ağzı küfür kokan
Üzülmüyorum desem, yalan
Ne desem, tuhaf
Neredeysem, ortalığa çıkamıyorum.
Hani Sezar var ya Sezar
Orta boylu, hükümdar
Onun ölümünü bile, bana yıkarlar.
Kurumuş gül dalı gibiyim
Öyle mağrur, öyle garip
Bir sızı var ki içimde, acayip
Kurumuş gül dalı gibiyim
Geleceğin, geleceği de yok artık
Ağlarsam, bir daha hiç gülmeyecekmiş gibi
Susarsam, susuşum ömür boyudur.
Gülersem, tüm dünya sanki benimmiş gibi
Gidersem, gidişim sona doğrudur.
En kaba cümlenin ünlemi gibi
Doğum sancısı çekiyorum
Ha doğdu; ha doğacak
Tüm her şeyden ellerimi çekiyorum
Gökyüzünden ilham yağacak
Her şey olabildiği kadar sahici




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!