Bende başı dik gezerdim elbet,
Git demeseydin eğer...
Diline de yüreğine de bir sor,
Eşzamanlı mı kovmuşlar beni....
Sabri Ceyhan / 25 Ocak
Ben sana sevdalıydım,
Sensizliğe değil.
Ben sana hasrettim,
Yalnızlığa değil.
Ben gözlerine vurgundum,
Boşluğa değil.
Hani olmasa varlığın,
Yalnızlığıma dem katmasa yokluğun,
Kavurmasa yüreğimi hasretin,
Dalıp gitmese ufuklara gözlerim,
Hayal içinde hayal kurmasa aklım,
Uykumu süslemese senli rüyalarım,
Nankördür insan sevdiklerine,
Canım dediklerine el olur,
El dediklerine can olur bazen...
Nankördür insan canım dediklerine,
Hasretin sancısını yıkar sevdiklerine,
Şimdi bir deniz kenarında olmak vardı,
Kumsal da seninle yürümek vardı,
Coşmak vardı, dalgalarla birlikte.
Ayak izlerini bırakarak,
Dalgaların izleri silişini seyretmek vardı.
Martıların denize serenatlarını seyreylemek vardı
Öyle başı bozuk ki kelimelerin
Kalemin ucundan düşerde kırılırsın diye korkuyorum.
Öyle dolu ki yüreğim,
Sana beddua eder diye susturuyorum.
Sanki ağlamaklı gözlerim,
Gözyaşlarımı görürde üzülürsün diye korkuyorum.
Söküp atsam yüreğimden hüzün taşlarını
Yollara döşesem kaldırım misali
Üzerine basıp geçeni yakardı inan....
İzin versem yüreğime dökse hüzünleri,
Bıraksam göz pınarlarımdan yaşlarımı,
Kaç yazar kaybolsan,
Kaç yazar aldırmasan,
Kaç yazar duymasan,
Kaç yazar görmesen,
Kaç yazar beni kırsan,
Kaç yazar hasretten ölsem,
Küçük bir yürekte, hüzzam bir yalnızlık,
Kısa bir ömürde, koca bir sevda,
Çıkmaz bir sokakta, tükenmeyen bir yol,
Şu geçip giden zamanda, duran bir hayat,
Sabahı olmayan, gecesi bol bir yaşam,
İşte bu hayat benimkisi.
Sen dokumaya hazırsın hecelere kalem de,
Sor bakalım yüreğimden çıt çıkıyor mu?
Sen dantel gibi işlemeye hazırsın kelimeleri de,
Sor bakalım yereğime yazmaya değer ne kaldı diye,
Sen kat be kat satırları sıralamaya hazırsın da,
Sor bakalım yüreğime kırık merdivenden çıkabilecek mi?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!