Yazmaya niyetim yoktu,
Ağmasaydı yüreğimin terazisi.
Harflere gerek yoktu,
Heceleri birleştirebilseydim.
Sözlere gerek yoktu,
Suskunluğumdan anlasaydın.
Sözcükler oyuncak sadece şairin kaleminde,
Kelimeler bir o kadar aç, satırlara dizelenmek için,
Kağıt amade karalanmaya,
Kalem düşünür yürek ne der diye,
Hepside şairin oyuncağı,
Lakin,
Öyle insanlar vardır ki hayatta,
Seversin ama kavuşamazsın,
Sarmak istersin kolların boş kalır,
Hayaller kurarsın, kursağında kalır,
Rüyaların olur, içinden düşersin
Kızarsın ama hiç kıyamazsın,
Gözümde tüttü bakışın, ateş olmadın mı,
Kulağımda sesın, söyle çağırmadın mı,
Nefesın yüzümde, rüzgarla yollamadın mı,
Kokun hala üzerımde, söyle inanmadın mı,
Busen hala dudaklarımda, sende özlemedin mi?
Çevirse rüzgâr yüzünü sana doğru,
Benden esintiler getirse,
Söylese sana sustuklarımı,
Sunsa buram, buram sevgimi….
Çevirse rüzgâr yüzünü bana doğru
Sahi senin haberin var mı,
Bilir misin bendeki seni,
Dokundu mu yüreğin ellerime
Düştü mü hayalim gözlerine
Sahi senin gözlerin güler mi
Aklım çıkmaz bir sokakta gezinir şimdi,
Bir ucunda sen, bir ucunda ben,
Çıkmak ne mümkün, yürek sen diye haykırırken.
Gözlerim odaklanmışken ezelden sana,
Ne yeri görür ne gökyüzünü,
Aşktan anlamayana söz neylesin,
Sevmeyi bilmeyene gönül neylesin,
Halden anlamayana göz neylesin,
Hüzün bırakana gözyaşı neylesin,
Severken iki kelimeyi söyleyemeyene dil neylesin,
Sen Leyla olmanın hakkını vermiyorsan, Mecnun neylesin,
Yazın yok,
Baharın yok,
Taze açılmış tomurcuğun yok.
Neyleyim dûnya seni.
Alımın yok,
Ne beyaz bir kağıda indi, nede sözler ifade etti yürek acısını
Bunu bir ben bilirdim, birde bana sırdaş olan yalnızlığım
Ne sesi duyuldu, ne de sızısı
Bunu bir ben bilirdim bir de beni seven
Ne beyaz bir kağıda döküldü, ne de kalemin ucundan damladı gözyaşım
Bunu bir ben bilirdim, birde gizlice beni seyreden yalnızlığım




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!