Herkes de bir telaş,
Her yerde bir korku,
Kıyamet koptu kopacak diye.
Soruyorlar aldırmıyorum,
Bilmiyorlar ki, sen yoksun,
Benim gönlümün kıyameti zaten kopmuş….
Öyle başı bozuk ki kelimelerin
Kalemin ucundan düşerde kırılırsın diye korkuyorum.
Öyle dolu ki yüreğim,
Sana beddua eder diye susturuyorum.
Sanki ağlamaklı gözlerim,
Gözyaşlarımı görürde üzülürsün diye korkuyorum.
Ben sensizliği seçmedim,
Sen bensizliği seçtin…
Küçük umutları büyüten bendim,
Hayalleri bir çırpıda yıkan sendin.
Şimdi kime faydası var figan etmenin,
Duymadıktan sonra.
Özlemekten canın yanar, yüreğin kanar,
Gözyaşı hüküm sürer gözlerine,
Kahır yer eder yüreğine,
Ölü müsün diri misin anlamazsın,
Hangi yöne gideceğini bilemezsin,
Kime sarılsan soğumaz yüreğin...
Kaç yazar kaybolsan,
Kaç yazar aldırmasan,
Kaç yazar duymasan,
Kaç yazar görmesen,
Kaç yazar beni kırsan,
Kaç yazar hasretten ölsem,
Söküp atsam yüreğimden hüzün taşlarını
Yollara döşesem kaldırım misali
Üzerine basıp geçeni yakardı inan....
İzin versem yüreğime dökse hüzünleri,
Bıraksam göz pınarlarımdan yaşlarımı,
Küçük bir yürekte, hüzzam bir yalnızlık,
Kısa bir ömürde, koca bir sevda,
Çıkmaz bir sokakta, tükenmeyen bir yol,
Şu geçip giden zamanda, duran bir hayat,
Sabahı olmayan, gecesi bol bir yaşam,
İşte bu hayat benimkisi.
Sen dokumaya hazırsın hecelere kalem de,
Sor bakalım yüreğimden çıt çıkıyor mu?
Sen dantel gibi işlemeye hazırsın kelimeleri de,
Sor bakalım yereğime yazmaya değer ne kaldı diye,
Sen kat be kat satırları sıralamaya hazırsın da,
Sor bakalım yüreğime kırık merdivenden çıkabilecek mi?
Görüldüğü yerde vurulmalı hasret,
Çektirmemeli bu kadar,
Bin defa değil bir defa ölmeli.
Özlem çıkarılmalı kafesinden,
Ayrılıklar olmamalı,
Yürekler yanmamalı,
Hayalin düşmesin gözüme,
Cemalin gelmesin düşüme,
Geleceksen eğer, kendin gel…
Selamını gönderme nefesinle,
Hatrımı sorma alelacele,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!