Öyle insanlar vardır ki hayatta,
Seversin ama kavuşamazsın,
Sarmak istersin kolların boş kalır,
Hayaller kurarsın, kursağında kalır,
Rüyaların olur, içinden düşersin
Kızarsın ama hiç kıyamazsın,
Görmüşken Nisanı,
Taze karlar yağar mı.
Yitirmişcesine evladını,
Dökülür mü dalından zerdali çiçekleri.
Eser mi rüzgar delicesine,
Hırçınlaşmış çocuk gibi.
Yazmaya niyetim yoktu,
Ağmasaydı yüreğimin terazisi.
Harflere gerek yoktu,
Heceleri birleştirebilseydim.
Sözlere gerek yoktu,
Suskunluğumdan anlasaydın.
Aklım çıkmaz bir sokakta gezinir şimdi,
Bir ucunda sen, bir ucunda ben,
Çıkmak ne mümkün, yürek sen diye haykırırken.
Gözlerim odaklanmışken ezelden sana,
Ne yeri görür ne gökyüzünü,
Aşktan anlamayana söz neylesin,
Sevmeyi bilmeyene gönül neylesin,
Halden anlamayana göz neylesin,
Hüzün bırakana gözyaşı neylesin,
Severken iki kelimeyi söyleyemeyene dil neylesin,
Sen Leyla olmanın hakkını vermiyorsan, Mecnun neylesin,
Yazın yok,
Baharın yok,
Taze açılmış tomurcuğun yok.
Neyleyim dûnya seni.
Alımın yok,
Yürek arasında kalmasın,
Satır aralarına gizlenmesin,
Gözlerimde herkes görsün,
İsterdim sevdanı....
Dilimin ucunda sessiz,
Özlediklerinin sancısı düşer her gece,
Sayamazsın acının inleyen harflerini,
Birleştiremezsin heceleri,
Avaz avaz bağıramazsın,
Gönlünde hapsedersin sessiz çığlıklarını…
Ne yere, ne zamana,
Ne bedene, ne gönle,
Sığmadı bu sevda.
Ne kelimelere, ne cümlelere,
Ne şarkılara,ne şiirlere,
Saatin önemi var mı,
Al düşlerini gel yanıma,
Vakit ya gecedir ya gündüz,
Al hayallerini otur yanıma,
Başka türlü kavuşmak mümkün değil çünkü.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!