Sabit İnce Şiirleri - Şair Sabit İnce

Sevgileri hale hale,
örmüş güzel yavrularım.
atamız yakmış meşale,
sönmesin hiç yavrularım.

güzel eserleri gördüm,

Yeter artık bu kadarla bitirek,
Eksiğimiz varsa çabuk yetirek.
Ne istersen bedelini getirek,
Yorma şu garibi yollara dogru.

Halk müzigi diye halka sunulan,
Sacmalardan usandik biz yetmez mi?
Allanip pulanip cama konulan
Özgün deyip özümüze el atan,

Söz bilmeyip sözümüze söz katan

Doğumdan bugüne dağı, bayırı,
Senin için gezmedim mi sevdiğim.
Bu sevdanın kime olmuş hayırı,
Bile bile azmadım mı sevdiğim.

Aşkın sarhoşudur divanelerde,

Dert ortağım haldaşımsın,
gideriken yoldaşımsın.
konuşan o dildaşımsın,
hey benim zavallı babam.

sırlar açık sırdaşımsın,

Yara geldim, yara geldim,
Denizleri yara geldim.
Dağlar aşıp, çöller geçip
Bilmediğim yar’a geldim.

Zâra geldim, zâra geldim,

Yaram dedim, yaram dedim,
Aç kalbini yaram dedim.
Bir Şirin için Ferhat’a ,
Gel dağları yaram dedim...

Gene bülbül oldu ötüyor dilim,
Çağırır güllere gel yarim deyi.
Gözüm nurun arar, niyazda elim,
Yalvarır Allah'a bil yarim deyi.

Ömür geldi gider soluyor gülüm,

Neye gamlanıyon behey gafilim,
Bitmez tükenmez bir hazinedar var.
Bülbül de ağlıyor diyor 'ey gülüm, '
Şahlarin şahi da bir padişah var.

Şu yalan dünyada deme sefilim,

-Mustafa Yaralı’ya-
Kalleşi kafana takma diyorsun,
Mertleri namerde çatanla derdim.
Edep ve erkandan bahsediyorsun,
Varımı, yoğumu bir sele verdim.