Sabit İnce Şiirleri - Şair Sabit İnce

Gene bülbül oldu ötüyor dilim,
Çağırır güllere gel yarim deyi.
Gözüm nurun arar, niyazda elim,
Yalvarır Allah'a bil yarim deyi.

Ömür geldi gider soluyor gülüm,

-Mustafa Yaralı’ya-
Kalleşi kafana takma diyorsun,
Mertleri namerde çatanla derdim.
Edep ve erkandan bahsediyorsun,
Varımı, yoğumu bir sele verdim.

Veysel kalp gözüyle gördü,
ilmek ilmek sevgi ördü.
bin sekiz yüz doksan dördü,
sivas da bir Veysel doğdu.

sevdi, insanı hoş gördü,

Neye gamlanıyon behey gafilim,
Bitmez tükenmez bir hazinedar var.
Bülbül de ağlıyor diyor 'ey gülüm, '
Şahlarin şahi da bir padişah var.

Şu yalan dünyada deme sefilim,

Saçları ipek mi sırma mı sırma,
Aşkin zehirli ok kalbime vurma.
Gördüm ki katarla gidiyor turna,
Ne güzel yaratmış turnam yaradan,
Yeşil sunam şimdi geçti buradan.

VATANDAŞ OSMAN'A
-Harun Yiğit'e-
Düşünmeden hep kaşınıp durursan
İlelebet böyle sürünün Osman.
Herkes çalışırken sen oturursan
Sandıklardan böyle kürünün Osman.

Her gelen talan eyliyor,
talanlara doyduk yeter.
hepsi yalan söylüyorlar,
doğruluğa doyduk yeter,
aha bu iş burda biter..

seni tanımak isterim,
soyun, aslın nedir kimsin?
şairleri pek severim,
şiir yazan şair misin?

dadal gibi dağlı mısın,

Kimi yolcusunu bekler,
Terminalde, terminalde.
Kimisi derde dert ekler,
Terminalde, terminalde.

Aşklar biter, aşklar başlar,

Kayseri’den Ankara’ya giderken,
otobüs koltuğun kursu sandı o
kulaklarım sessizliğe hasretken,
Bremende mızıkacı oldu o.

Birazcık okumuş ahkam kesiyor,