Sabit İnce Şiirleri - Şair Sabit İnce

-Karakoç’a nazire-

Üzerimde geçim yükü,
Gurbette seni aradım.
Çağıramadım hiç türkü,
Tellerde seni aradım.

Bir gün şu bildiğin ölüm,
Seni de alır, beni de.
Güzelliğe bakmaz gülüm,
Seni de alır, beni de.

SEN VARSIN
Tövbemi kadeh gibi gönlümde kırıverdim
bilseydim hiç sormazdım adını soruverdim
görünce o yüzünü putlaştım kalıverdim
şarkılarda nağmesin dudaklarda sen varsın.

Madem senin kulun isem,
Belayı niye verirsin.
Bilmem ki sana ne desem,
Çileyi niye verirsin.

Yaşar mıyım ölü müyüm,

Gürkani’nin sazı ile,
Selimi’nin sözü ile,
Antalya’nın yazı ile,
Ne güzel muhabbet oldu.

Hüseyin Balım da hatlı,

Su insan bin turlu hülyaya dalar
Zerreyi kareyi sele çevirir
Kimi de boş boşa fikrini yorar
Harcanıp tükenmiş pile çevirir

Bazıları koşar bir uğraş verir

Aslın asaletin nedir diyorlar
Kuru bir davadır güder dururuz
Arkanı dönünce laf ediyorlar
Boş kelam peşinde gider dururuz

İnsanın aslına Adem diyorlar

Bilmem kacinci hükümet,
Kuruldu kuruldu gene.
Yeter bitsin bu akamet,
Iki bine geldi sene...
Cöpten ekmek aranmasin,
Ast üstüne yaranmasin.

Gözü görmez bizimkinin
Aslı kör oğlu, kör...
Yanında duruyor senin,
İster köroğlu kör..

Sırtta köroğlu oturur,

Memleketten Mektuplar –1-
- Ozan Şerafettin ve Fedai’ye-
Mektubunu aldım sağol gardaşım,
Düşünüp hayale daldık diyorsun.
Kağıt kalem oldu inan sırdaşım,
Zamana bir tokat çaldık diyorsun.