Sabit İnce Şiirleri - Şair Sabit İnce

Konulsak diyorsun sayın hakımım,
hancı derdi nasıl soylayım bilmem.
bene ne sandın sen ben bir adımım
ne yapımda nasıl edeyim bilmem...Bu aşka düşeli yanar ağlarım,
everestden yüce gönül dağlarım
nehirlerden şaşkın göz pınarlarım

HASAN'A HABER-1
-Hasan Ulusoy'a-

Suç senin değil Hasan
niye sitemli sözün
Elinde yok ki Asan

Madem senin kulun isem,
Belayı niye verirsin.
Bilmem ki sana ne desem,
Çileyi niye verirsin.

Yaşar mıyım ölü müyüm,

Aslın asaletin nedir diyorlar
Kuru bir davadır güder dururuz
Arkanı dönünce laf ediyorlar
Boş kelam peşinde gider dururuz

İnsanın aslına Adem diyorlar

Bilmem kacinci hükümet,
Kuruldu kuruldu gene.
Yeter bitsin bu akamet,
Iki bine geldi sene...
Cöpten ekmek aranmasin,
Ast üstüne yaranmasin.

Gözü görmez bizimkinin
Aslı kör oğlu, kör...
Yanında duruyor senin,
İster köroğlu kör..

Sırtta köroğlu oturur,

Memleketten Mektuplar –1-
- Ozan Şerafettin ve Fedai’ye-
Mektubunu aldım sağol gardaşım,
Düşünüp hayale daldık diyorsun.
Kağıt kalem oldu inan sırdaşım,
Zamana bir tokat çaldık diyorsun.

Gürkani’nin sazı ile,
Selimi’nin sözü ile,
Antalya’nın yazı ile,
Ne güzel muhabbet oldu.

Hüseyin Balım da hatlı,

Dert ortağım haldaşımsın,
gideriken yoldaşımsın.
konuşan o dildaşımsın,
hey benim zavallı babam.

sırlar açık sırdaşımsın,

-Büyük usta Rasim Köroğlu'na-

Duyunca naranı Eskişehirden,
Bedenim ikiye bölündü gitti.
Ustamız vurunca beşibir yerden,
İnce bu meydandan silindi gitti.