Sabit İnce Şiirleri - Şair Sabit İnce

-Aşık Vuslati'ye-
İnsan olmak istiyorsan,
Kalpden kiri siliyorsan,
Bu dünyada ölüyorsan,
Ne güzel kulsun Vuslati..

birgün elbet göceceğim,
dostlar beni hatırlayın.
orda sizi göreceğim,
nolur beni hatırlayın.

yolcuyum ben gideceğim,

Temiz havasını alamasam da,
Memet emmimizi bulamasam da,
Şimşir kaşığımı yalamasam da,
Kayseri de uğrak yerimdir KÖYÜM.

Köyüm köyüm benim köyüm,

Yunus olsam hak kapıda otursam,
Yarin bahçesinde güller bitirsem.
Şu daglardan düzgün odun getirsem,
O yar beni kul deyip de bilir mi?

Mansur olup dar ağacına otursam,

Gül dikensiz biter m'ola,
Ocak harsız tüter m'ola?
Haktan nida gelse kula,
Yaradanı bilir m'ola?

Bülbülde ağlar dilinden,

Gülmekten karnımı patlattın gene,
Karpuzlar bol mu ki bilmem bu sene.
Demek kamyonuyla çarpmış dikene,
Kara'ya takayı al be Mustafam.

Köroğlu ekranda gezer durmadan,

Başta gör,
Akılı bir baş da gör.
Türk'e önder ararsan,
Atatürk'ü başta gör
Sabit İnce Kayseri 25.2.2005

Burcu burcu tüttün burnumda sıla,
Ne diye özlerim seni bilmem ki?
Nere yönüm dönsem döner pusula,
Ne diye özlerim seni bilmem ki?

Her bayram dönerim yoluna doğru,

Bir güzelin sesine,
Bayıldım edasına,
Cüml’alem kurban olsun,
O güzel cilvesine.

Kara kaşın nesine,

-Abbas Abdulla’ya-
Bir Hazardan bir Hazar’a,
Uzanıp tuttum elini.
Doğduğundan taa mezara,
Konuşursun Türk dilini.