Sabit İnce Şiirleri - Şair Sabit İnce

Yaradılan kulu hoşgör,
insan diye yaradılmış.
kini ve nefreti boşver,
hangi eser bırakılmış?

hep sevelim, sevilelim,

Hele bakın şu dünyanın işine
Kaç defa doldu da gene boş oldu
Birilerin takmış gider peşine
Kurnaz tilki aslanlara baş oldu

Ben de şaştım bu cahilin işine

Hasreti seyrettim seni ekranda,
Ne malların varsa göster dükkanda.
Kıymetim var dersin yakut taşında,
İşlenmiş yakutu gördün mü ki sen?

Özümüzde hakka bağlı
Yüreğimiz ateş dağlı
Bütün yönler sollu-sağlı
Gider bizim şaha dogru.

Yürüyorum gece gündüz

Yüreğini açmış sevgi doldurur,
sevgi baldan tatlı bizi oldurur,
gerçek ozan bize hakkı buldurur,
Sevgili Duahan diline sağlık.

sabit İnce (Aşık İnce)

Gönül yaram hiç durmadı kanadı,
Ne doluyum, ne gönlüm hoş Sezini.
Anlamadım nedir gönül muradı,
Bütün cabaların hep boş sezini.

Herkesi anladım, kendim bilmedim,

Beş senede bir yanıma geliyon,
Zayıf yanlarımı iyi biliyon.
Bir rey için kulum-kölem oluyon.
Bir daha yanıma gelme vekil bey.
Seni göreli de beş senem oldu,
Kusuruma kalma toplantı boldu.

Veysel gibi olmak için,
O gözlerle görmek gerek.
Veysel gibi görmek için,
Bir çift gözden olmak gerek.

Kara toprak sadık yarı,

Avrupalı gene zehirler kusmuş,
Şu Fransız Antepleri unutmuş.
Alman, hainlere çok çanak tutmuş,
Vatan için vur Mehmedim vur hele.

Aldatmışlar ayrılığı sokmuşlar,

Ben anlatamadım,
ne olduğumu, neleri özlediğimi.
Ya ben anlatamadım, ya da anlamak istemediler.
Kimisi sağcı, kimisi solcu dediler...
Kimisi dinci, kimisi ateist eylediler...
Oysa ben insan olmanın kavgasını,