Sabit İnce Şiirleri - Şair Sabit İnce

ANA-OĞUL SOHBETİ



Güzel anam, can anam

Zerrelerin özü benim,
Aşıkların sözü benim,
Görenlerin gözü benim,
Bütün varlar beni bilir.

Kayıp değil sırlardayım,

Herkes güldü şu cihana geleli,
hep kara bağlamak tez bana düştü.
bir kere gülmedim kendim bileli,
bağım gazel oldu, güz bana düştü.

güzel sevsem dedim, olmaz dediler,

Bozok yaylasına selam söyleyin,
Bir olan Allah‘a iman eyleyin.
Yetime kıymayın, haram yemeyin,
Yiyemezsin dostum, haberin olsun.

Iman kalesine bir bayrak dikin,

Hayali gitmeyen kara gözleri,
Ürkek ceylan gibi süz bazı bazı.
Yılar, aylar, yazı, kışı, güzleri,
Maziyi hatırla gez bazı bazı.

Perdeyi açıpta baktığın zaman,

Gözübenlim nefsin öldür,
Kir var ise kalpten sildir.
Unutma ki varlık birdir,
Gel de birle bir olalım.

Bu yolda çok oyun vardır,

Dağları var ovası var
Ne güzeldir bizim eller
Tertemiz bir havası var
Ne güzeldir bizim eller

Irmakları çayları var

Dedesinin adı konmuş,
Biraz ufacık boyluymuş,
Azgınmış, deli huyluymuş,
Bizim küçük hacımusa.

Ağzı kuş misali küçük,

Ali'yi andım dün gece,
Aşkına kandım böylece.
Ateşe yandım közlüce,
Seyyidlerin serdarıyla.

Kerbela'da su aradım,

Hacer-ül Esveddi kara gözlerin,
Bakmam gayrı bundan sonra sevdiğim.
Baldan tatlıyıdı nazlımsözlerin,
Duymam gayrı bundan sonra sevdiğim.

Sen vefasız çıktın bel'oldu gayrı,