Sabit İnce Şiirleri - Şair Sabit İnce

Bizi bir Kamil mi sandın,
İnsan bile olamadık.
Aşka yanandan mi sandin,
Yolda odun olamadık.

Bizi bir gevher mi sandın,

yaş elli deyince yaş,
ne kuru kalır ne yaş.
Hele bir de başlarsa savaş
yaş elli deyince, yaş.

Yaş elli deyince yaş,

Deneme yanılma prof olamam,
Bildiğim herkesin ortak malıdır.
Dostlarımı bundan mahrum koyamam,
Bu fakir bilginin yük hamalıdır.

Dostluk ve sevgide zenginlik boldur,

Türkmenim diyerek kandırma beni,
Ben insan ararım doğdum doğalı.
Özünden, sözünden tanırım seni,
Ben insan ararım doğdum doğalı.

Türkmen kardeşimi tanırım elbet,

- m.sait şimdi'ye-


dostlardan haberi alınca gönül,
daldan dala koşar sevinir durur.
sevgisiz biçare kalınca gönül,

Tarihi, coğrafyasıyla,
Bir başkadır Nevşehir'im.
Köylü, memur, esnafıyla
Baş tacıdır Nevşehirim.

Acıgöl yeni ilçemiz,

Sen de benim gibi ah-ü zar etme,
Benim fiğanlarım yeter bülbülüm.
Sakın ha şaşırıp yad el'e gitme,
Benim derdim senden beter bülbülüm.

Seher vakti esen yelde kokusu,

'Ferman padişahın dağlar bizimdir'
diyerek haykırdı Avşar yiğidi.
Türk'ü, kürdü, çerkez'i de bizimdir.
bir ve beraberdik ayrı değildi.

Dadaloğlum Toroslara yaslandı,

Bayram geldi barışalım,
Sevgi için yarışalım,
Dostlar ile kavuşalim,
Bugün bayram geldi dostlar.

Zengin yoksul bir arada,

-Aşık Veysel'e-
Sen gittin de adın kaldı,
Dostlar seni unutmuyor.
Aşık olan seni bildi,
Aşk ateşi durdurtmuyor.