Rüzgarların Dili Şiiri - Kasım Kobakçı

Rüzgarların dilinde geçmişi kalbim hep anar,
Hasret kokan bu yolda yüreğim gizlice yanar.
*
Gölgem düşer sulara, savrulur ıssız boşluğa,
Sessizliğin içinde durmadan yaralar kanar.
*
Bir döngüdür zamanın yorgun adımları bugün,
Ruhum serinlemek için arıyor temiz pınar.
*
Yaprak döker umutlar, ömrün ağır saatinde,
Gözyaşlarıyla başlar toprağa düşen her bahar.
*
Aşkın gizemli yurdu sonsuzluğa göç eylemiş,
Dallarla göğe çıkar toprağa sarılan çınar.
*
Bir hatıra uyanır yorgun gecenin koynunda,
Vuslat zamanı gelse aşık elinde gül sunar.
*
Döndüm yine kendime, her menzilin nihayeti,
Dünya döner durmadan, sabrımızı her gün sınar.