Rüyalarınız Vardı Şiiri - Özcan İşler 2

Yalınayak koştuğumuz o tozlu, çamurlu sokaklarda,
Yarı aç büyüdük belki ama ebemkuşağı rüyalarımız vardı.
Kem gözlerin inadına saf kalmayı başaran,
Bencillik nedir bilmeyen, bölüşen yüreklerimiz vardı.

Vatan deyince içimiz titrer, gönlümüz çağlardı,
Hatır, gönül, nezaket en kıymetli bağlardı.
Daha ufkumuza örülmemişti ön yargı duvarları,
İnsanlık adına, gelecek adına temiz düşlerimiz vardı.

Yoksulluğa acır, kendimizce çareler arardık,
Vatanı ana bilir, haysiyetini canla korurduk.
Bölünmek nedir bilmez, tek bir aile gibi durur,
Milletin birliğini namus bilir, kutsal sayardık.

Ne manevi sömürgeciler vardı ne ihanet masalları,
Türkçe rüyalar süslerdi o masum yarınları.
Merttik, cömerttik, veren elin asaletindeydik,
Solmayan bir gül gibi, hiç susmayan bülbül misali,
Bozguna uğramış güzlere hayat veren rüyalarımız vardı.

Özcan İşler