Rutubet Şiiri - Emrah Dursun

Sendin geceyi ele veren.
Nasılsa karanlıkta gözükmezdi.
Ellerin, boynumda iki boğumla;
Nefes kesen sessizlikte.
Önce düşlerin dövüşür,
Sonu gelmez tekrarla.

Cılız mumlar hain olamaz;
Gölgeni bile düşürmedi aklıma.
Yitip giden gecede,
Korkuyla uyanıp kâbustan.
Yeniden uzansam kalktığım yere;
Sabah kokladığım yerde kalsa çiçekler.

Yüzünü ekşitip
İçinden gülen de sendin,
Dökülen duvarda küfü koklayan.
Birbirimize olan hastalığımızı
Örtbas etmek için,
Söylemediğin kelimelerle
Hâlâ seven.

Sendin geceyi ele veren.
Karanlık bile bilirken sevdiğini,
Gölgeni çekip aldın
Sözlerden.
Çiçeklerin kaldı odalarda,
Benle baş başa.
Sabahtan ne fısıldadıysan onlara,
Hepsi kulağımda,
Sonu gelmez tekrarla...

"Sin, Mim, Ye"
Arifiye / Erenler