Ey tabib, ya ilaç et şu kalp ağrılarıma
Ya da bırak şu denizin son şehidi olayım
Ey ay yüzlü sevgili, hoş gel, sefa gel
Gel ki, bu gece ay salınmaktan utansın
Ben acıyı çekmedim
Acılar bana hamal
Bu derdi çeken değil
Çekmeyen gönül ağlar
Ateş bile derler ki
ben yanmışım
alevler içinde çaresiz
bir başıma kalmışım
doğar doğmaz,içimi
çeke çeke ağlamışım
Nerdesin söyle kara kara gecelerde mi
Nerdesin yalnızlığın olmadığı yerde mi
Nerdesin vuslatına yıldızlar bir hece mi
Nerdesin hiç olmazsa bir selam yolla emi?
Toprağa ana dedik,mayamız toprak ana,
Kazsan,vursan,ezsende,ses etmez toprak ana
Ana da,toprak gibi,titrer hep evladına
Geceyi gündüz eder,evladının hatrına
ne yana baksam gördüğüm bahar
yazık hepsinin başında son var
hep son diyormuşum kızıyor dostlar
ama başlayan her şeyin bir sonu var
ve her sonun başında duruyor O YAR
Yazacak bir şey kaldı mı dünyada
Ondan başka
Anlatacak hayret edecek
Yalvaran gözlerle bakanlara
Sunacak başka şey
Karanlıkta kalmış zavallıları
minicik bir bebektir
küçük bir kelebektir
benim için melektir
küçük Ömer Yasinim
yanağından öpelim
Defterine hüzün yazıldı senin
Doğmadan başladı kutlu kederin
Kırk gün gam yağmuru yağdı üstüne
neşve-i bar kaldı dönüş gününe
Ruhun indirilince o güzel yerden
İnledi efendim bu gurbet neden?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!