Bilinçaltı mahzen, duygular kaçak,
Dışa çıkamayan rüyaya sığınır.
Bu hayatın içi keskin bir bıçak,
Ruhum annemin şefkatiyle avunur.
Vade yetti ama kopmadı o bağ,
Bedenen gitse de ruhu yanıbaşımda.
Sanki rüzgar olur, eser sağdan sol’da,
"Buradayım" der bana, her gözyaşımda.
Ağlasam, sızlasam o siler yine,
Anamın nefesi değer tenime.
Dünya koca bir boşluk, döndüm yetime,
Onsuz her günüm, ağır bir imtihana bürünür.
Kelimeler yetmez, dilim lâl kalır,
Annelik dediğin, candan can alır.
Toprak bedeni alsa, sevdası kalır,
Mahşere dek sürecek, birleşmem mi var?
Kayıt Tarihi : 12.04.2026 18:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!