Ruhumdaki Çocuk Şiiri - Gözde Demirtaş K ...

Beni aynalarda hep gülümseyen sanma,
Seni o soğuk karanlığa ben mahkûm ettim; küçük yanım.
Her başarının ardında sakladığım o yasta,
Aslında senin o masum heveslerini bir bir tükettim.
Affet, seni o korumasız, yapayalnız dünyada erittim.
Çok erken büyüdüm, ruhumdaki çocuk öldü,
Şimdi dönüp baktığımda, geride sadece bir gölge var.
Hayallerimiz o daracık masada düğümlendi, kördüğüm oldu;
Bir nefeslik huzur yerine, kalbine bıraktığım o ağır yaralar...
Bin özürle geçer mi bilmem,
İçimdeki bu sızlayan kanamalar?
Özür dilerim küçüklüğüm, seni çok üzdüm...