Resmiye Mümün Şiirleri - Şair Resmiye Mümün

Kaderim sensin, Allah’ım istedi
Ruhuma yârsın, kanıma işledin
Gökyüzünde güneş senden gizlendi
Her şeyim oldun, canımdan çok sevdim

Düşmanlar çıktı, bir an ürkütmedi

Bugün Babalar Günü babacığım
Sana sevgimi nasıl anlatsam ki
Sözler düğümleniyor boğazımda
Kalem, kağıt anlamıyor halimi.

Bugün Babalar Günü babacığım

Ah annem,
Bir bilsen,
Sana mektup yazmayalı neler oldu
Hayatımdaki bütün devler cüce oldu!
Meğerse zenginler
Ne kadar ucuz insanlarmış

Yüce dağların bağrındadır evlerimiz
Tozlu yolların dumanında izlerimiz
Osmanlı’nın yadiğarı isimlerimiz
Biz asil kanlı Bulgaristan Türkleriyiz

Jivkov gerçekleştiremedi niyetini

Sekiz Ağustos iki bin on beş tarihinde
Kırk küsür şair, aşık ve ozan Yozgat şehrinde
Şiir, deyiş, atışma ve türkü şöleninde
Şehitleri yad ettik beraberlik içinde.

Sunucular Rıfat Çakır ve Süreyya Kaya

Ey geceyi ve gündüzü yaratan Allah’ım
Ey Hilal’i ve Güneş’i doğduran Allah’ım
Benim de gecelerime bir Güneş gibi doğ
Yeter bunca karanlıklarda kaybolduğum

Ey semayı yıldızlarla süsleyen Allah’ım

Senden sonra artık yüzüm gülmedi
Giderken gülüşümü aldın benim
Bir daha gönlüm baharı sevmedi
Giderken umutlarımı çaldın benim

Senden sonra gündüzüm gece oldu

Elime aldım kağıdı kalemi
Kalemim ağlıyor, ben ağlıyorum
Yeniden yazmak mümkün mü kaderi
Kaderim ağlıyor, ben ağlıyorum

Ben haketmedim böyle hazin sonu

Meğerse aşkımız koca bir yalanmış
Çok geç anladım
Ama anladım
Şimdi hiçbir şey merhem değil kalbimdeki kırgınlıklara
Seni affetmek için bahaneler kalmadı aklımda
Hatırlıyor musun,

Ben sen olmuşum, seni yaşıyorum
Ne zamandan beri hiç haberim yok
Senle dolmuşum, senle taşıyorum
Dertlerin kalbime saplanmış bir ok.

Ben sen gülünce mutlu oluyorum