Söze değer vermeyene
Kadir kıymet bilmeyene
Hiç insafa gelmeyene
Beyhudedir söz söyleme
Lokman hekim bile olsan
Şu karşı ki dağ duman dumandır
Yolları pek sarp geçmek yamandır
Beni yarimden ayıran felek
Söyle kavuşmak hangi zamandır
Şu karşı dağın dumanı bitmez
Herkesin sevdiği kendine güzel
Beni ayıplama dostum yaranım
Sultanım da bana geldi ne güzel
Beni ayıplama dostum yaranım
Yakınlar uzak, uzaklar yakındır bazen
En yakınken birileri en uzakta olur
Küçükler büyük ve büyükler küçüktür
Ta geriden gelenler en ön safta olur
Afet-i cansın bu cihana cana
Sen gibisi düşmanımın başına
Bilse idim gözlerinin şavkını
Bakmaz idim kirpiğine kaşına
Dedim bu alemde var mı ben gibi
Hatırı perişan dili yaralı
Dedi aşk bezminde var mı sen gibi
İşi ah ü figan yüzü karalı
Dedim aşık yüzü karadır zahir
Ve adalet…
Kaf Dağı’nda Zümrüd-ü Anka
Kimi zaman
Ya da bir Hızır çeşmesi aramızda
Vadilerimiz yemyeşil
Bir âb-ı hayat kimi zaman
Göz eyledin, kaş eyledin
Bin bir nazla işve’yledin
Sırlarımı faş eyledin
Güzel kastın bana mıydı
Madem gönlün yoktu bana
Adet olmuş yalan dolan
Hile, hurda ile talan
Yalan dünyayla oyalan
Ötelerde halin yaman
Yalan burda sudan ucuz
Yalan sevgilerde görmedim vefa
Verdi yüreğime binlerce cefa
Geçti fani ömrüm sürmedim sefa
Kime yar oldun ki hey yalan dünya
Kime meyil versem asar yüzünü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!