Pislik Torbası Şiiri - Kasım Kobakçı

Şişkin mide zoruyla, yataklarda yatıyor,
Gömleğinin düğmesi, patlayacak batıyor,
Koca pislik tulumu, domuz gibi uyuyor.
*
Sabah akşam durmadan, lokantaya dadandı,
Ağzındaki lokmayla, utanmadan paklandı,
Şişman kedi misali, koltuğunda doyuyor.
*
Tatlı tuzlu seçmeden, ne bulursa götürür,
Vücudunun yükünden, dizlerini çürütür,
Pis kokan mekanıyla, burnumuzu yoruyor.
*
Şekerpare tepsisi, midesinde erimiş,
Bütün köyün ekmeği, boğazına serilmiş,
Zengin sofra başında, meyveleri soyuyor.
*
Miskin hayvan bedeni, kalkamaz ki yerinden,
Kötü koku yayılır, gövdenin ta derinden,
Masadaki çorbaya, kepçeleri vuruyor.
*
Kocaman fıçı göbek, pantolonu yırtacak,
Çürük tahta sandalye, gıcırdarken kıracak,
Zavallı aşçılara, ağır ceza veriyor.
*
Gece gündüz tıkınır, asla huzur bulamaz,
Şişko hantal yaratık, oturdu mu kalkamaz,
Yere dökülenleri, halılardan buluyor.
*
Dişleri çürük dolu, ağzı kokar pislikten,
Çorapları delinmiş, yırtılmış hep iplikten,
Herkes ondan kaçarken, o banyodan korkuyor.
*
Pislik torbası mahluk, yıkanmayı hiç bilmez,
Pasaklıdır suratı, ıslak bezle de silmez,
Hamamdan uzaklaşıp, çöplükleri soluyor.