Pespaye Düzen Şiiri - Kasım Kobakçı

Zalim asırların zehrini, içer tok soylular,
Keskin soğukların kahrını, bilmez kör boylular,
Pislik çukurların, tozunu emer kem huylular,
Rahat köşklerin sofasında, eğlenir ahmaklar.
*
Zorba sultanların zulmünü, köleler hakladı,
Patronların sinsi tavrını, amele şutladı,
Hain sürüsünün hırsını, mazlumlar katladı,
Sessiz yığınların göğsünde, isyanlar büyürken,
Zengin tabakanın, keyfine sövmekti amacım.
*
Vahşi düzenbaza kükreyip, hançeri salladım,
Kalleş tuzakları bozarak, mızrağı yolladım,
Korkunç pusuları ezerek, kalkanı solladım,
Titrek sinelere, coşkuyla cesaret sunarken.
*
Mahkum kementleri bükerek, ufukta kayboldum,
Yorgun bedenimi sererek, çimende mahvoldum,
Herkes sarayında sızarken, ormanda inlerdim.
*
Arsız bürokratlar, rüşveti yığdıkça semirir,
Alçak tefeciler, milleti soydukça delirir,
Hırslı tüccarların tayfası, mülklerde belirir,
Gariban kitleler, kenarda inleyip çökerken.
*
Gaddar hükümdarlar, mazlumu zindana fırlattı,
Haşin gardiyanlar, kırbacı tenlerde şaklattı,
Cansız vücutları, çukura ittikçe sızlattı,
Engin ovalarda, kasırga kopup da gürlerken.
*
Parlak şatolarda paşalar, şarabı yudumlar,
Yoksul köylülerse, tarlada çileyi adımlar,
Yüzsüz tahsildarlar, vergiye zamları tanımlar,
Özgür meşaleler, tepenin ardında tüterken.
*
Gerçek savaşçılar, sürgünde kederle çürümüş,
Korkak dalkavuklar, sahnede şöhrete bürünmüş,
Sefil soytarılar, köşkünde neşeyle övünmüş,
İsyankar dostlarım, telleri sökerek coşarken.
*
Bitti tükendi tahammülüm, pespaye düzene,
Lanet fırlatırım, mazlumu haksızca ezene,
Kinim büyüyecek, yoksulu sinsice üzene,
Devran dönecektir, harami tahtlardan göçerken.