Paslı Masa Şiiri - Kasım Kobakçı

Kasımpaşa kahvesinde kurdular paslı masayı,
Recep uzun uzun süzdü karşıda duran ustayı,
Silahları sakladılar kimse bulmasın kasayı,
Gece yarısı çözdüler asla bitmez muammayı,
Çay bardakları kırıldı, yıkıldı tüm emelleri,
Duvarlardan sızan yaşlar ıslattı tüm sicilleri,
Karanlık çökünce gördük mezar oldu bedelleri.
*
Balat köşebaşlarında dolaşır eski avcılar,
Cemal pakoyu açarken başlar içerde sancılar,
Zar tutan parmaklarında restleşir hep yalancılar,
Cüzdanlar bomboş kalınca bağrışır hep isyancılar,
Masanın altından çıkan bıçaklar kana doyacak,
Sigara dumanı ise gözleri yakıp oyacak,
Kazanan adam malını gidip zulaya koyacak.
*
Karagümrük içlerinde kesilen hesabı gizler,
Ahmet tetiği çekince titrer asfalttaki dizler,
Her tarafta mermi sesi, kanar duvardaki izler,
Polis baskın yaptığında sineye çekildik bizler,
Parmaklıklar arkasında sonumuz olacak zindan,
Affetmez uzun namlular, akıp gitse yerdeki kan,
Ecel gelip çattığında bedenden ayrılıyor can.