Pardon Bakar mısınız Şiiri - Umut Ilgın

Pardon, bakar mısınız?
Az önce üzerine gölgenizin düştüğü yürek bana ait...
Öyle elinizi kolunuzu sallayıp çekip gidemezsiniz,
Size diyorum.
​Gözlerinizdeki parmaklıkların ardına saklanmayın,
Saklamayın bakışlarınızın katil ruhunu,
Gizleyin kokunuzun kabadayı tavrını,
Acıtmayın duygularımı.
​Çeker misiniz gülüşünüzü üzerimden?
Duymuyor musunuz beni? Vurgun yiyorum.
Derinlerde iç çekişlerim... Yapmayın,
İnme geçiriyor benliğim.
​Müebbet yer cüretkâr yalnızlığım; etmeyin,
Azrail’e davetiye çıkarmayın gün batımında.
Sökmeyin içimdeki o sinmiş çocuğu;
Kaçamaz, takılır adımlarım.
​Elimdekiler, geçmişin ürkek yaraları...
Sormayın içimdeki maziye dair ihtilali.
Bir kurşun da siz sıkmayın yorgun düşlerime,
Girmeden mezara, sancıyor adım.
​Taammüden sevinçlere beni mahkûm etmeyin,
İzbe karanlıklardaki zifiri benim adım!
İlişmeyin sözlerime, hücrelerimde belirmeyin,
Hem mecbur muyum bilmeye?
​Telaffuz bile edemezken üç harfi, amacınız ne?
Sarhoş olmak zorunda mıyım yıldızlı gecelerde?
Üstelik... Kadehimden yansırken güzelliğiniz,
Mecbur muyum ölmeye?