Onsuz Ölüşler Şiiri - Umut Ilgın

Niyeti var mı doğmaya bugün güneşin?
Vefasızlığın esiri artık gidişler,
Diş gıcırdatmaktan bile yoksun benliğin,
Sarıp sarmalayamayan yoksul gülüşler.
​Pusat yüreğinde mi saklı kara çocuk?
Şimdi üryansın sen sevdanın gölgesinde,
Çırpınıp durursun izbe düşkünlüklerde,
Tahribatı yüksek olur onsuz ölüşler.
​Yamalı öfkene mi sessizlik nöbeti?
Yak gitsin içindeki hasreti özlemi,
Çakıver kibriti yırtılan hayallere,
Çürütür ömrünü zamansız bekleyişler.
​Sükûta mı ikrarın ya da kadere mi?
İsyanın adresi gözlerindeki siste,
Dipsiz kuyularda gizli o meşhur beste,
Tarifi olmayan sancılı tükenişler.
​Düzmece bir oyunun hangi piyonusun?
Serden geçtin belli de geçemediklerin,
Bilançosuysa ağır kaybettiklerinin,
Zincire vurulmuş kalmış sendeki izler.
​Ah be çocuk, ne kaldı ki senden geriye?
Toprağa ektiğin hepi topu intihar,
Birkaç tane de kan kokan vurgun satırlar,
Avuçlarındaysa yalın terk edilişler.