Kapanmamış yaraların üzerine örttüğüm takvimin yaprağındaydı adın,
Bazen bir kadeh, bazen bir şiir, bazen de bir nefes,
Kimi vakitte süslü cümlelerimin sonunda belirirdin,
Yıpranmış bir azap, yıllanmış bir şarap, güzelce bir kadın.
Geceleri karanlığa fısıldardım seni, sabah olmazdı,
Tek bir hatıran küllenmiş közlerin kıvılcımı olurdu,
Mirasım harlanmamış bir aşk, yarım kalmış bir kitaptı,
İşte bu keder şimdi bir kader, gizde bir kadın.
Tanyerinin sükûnetine saklardım kanattığım sözleri,
Kâh bir serçenin kanadında, kâh bir kırlangıcın yüreğinde,
Titrerdi adımlarım, kimsesizken yokluğu tartardı,
Belki güzde, belki yazda, hep de özde bir kadın.
Dolunayda sen tüterdin aklımda, bense közümde kavrulurdum,
Düşerdim yıldızlardan, güneşte savrulurdum,
Mutluluğa koşarken enkazında vurulurdum,
Ruhumun son düğümü, artık sözde bir kadın.
Kayıt Tarihi : 6.08.2026 13:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Kırıntılar




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!