Bir Ortaköy kahvesinin 40 yıl hatırı var mıdır?
Ya da yanındaki masum tiramisunun?
İsterdimki aynı kalsın her şey
Aklımda yazdıgım gibi
Yok alfabede durdugu gibi durmuyor kelimeler..
Nazar ediyorsun dedi adam, nazar etme!
Zarar veriyorsun dedi bana ve geçmişimize...
Ne nazar olurdu benden ne zarar...
Ben ki küflü bir kalbi bile zor taşıyabilen bir budala, bir aptal...
Şimdi hangi günahı giydirsem boynuma,
Not: Fahişe adamlar biriktirmeyin!
Böyle yazıyordu,
Henüz yazmadığım bir kitabın ilk cümlesinde.
Eğer böyle gerçekçi notlar görseydim,
Hayattan korurdum kendimi değil mi?
Bir nasılsına muhtaç kadınlar vardır...
Bir günaydına hasret adamlar...
Onlar bir olasılık bir birlerini sevselerdi,
Tüm evvel zamanlar içinde,
En şiir şey bu olurdu..
İçimden de gelmiyorsun artık.
İçimi kesip kanattım.
İçimde ki sensizlik korkusunu bileklerimden akıttım.
Içimin kanamasına pansuman olma!
Ben yalnızlıktan boğulmayı hiçten sayarım.
Ilk kez kanıyor değilim belki bunada alışırım.
Ve sen,
Her şeyi kızıla boyuyordun bir gülümsemenle,
Griden renk çalıyordun,
Beni öldürüyordun...
Sen sevişirken kelimelerimle,
İnsan kendini yalnız hissediyorsa, etrafında ki kalabalığın hiç bir önemi yoktur.
Onlar sadece kuru kalabalıktır, laf-ı güzaf edip sizi biraz daha oyalayıp yalnızlaştırmak için her şeyi yapar fakat size sizin olanı vermezler... " Kendinizi"
Ne zaman yalnız kalmaktan korksanız o zaman hepsi intihar eder ne zaman yalnızlığa gerçekten çok ihtiyacınız olur o vakitte hepsi acı çeken bir ruh gibi diriliverir.
Her insan biraz yalnızdır derler sanırım istisnalar kaideyi bozmuyordu, ben baştan ayağa yalnızım..
Bu yüzden, her gece Uyumayıp içimi çürütürüm ben...
Kızıl bir akşamdı, kan kızıl ya da kan karası şimdi pek anımsayamadığım bir sahilde şişelerin dibine vuruyorduk yalnızlıkla… Bir ben vuruyordum bir o… Dedim ki; olmaz böyle hadi susalım o susayalım anlamış olmalı ki içtik bütün gece. Bir yalnızlık içti aşk’tan bir ben, doymak bilmedik de üstelik. Uzun hikaye şimdi, aslında anlatsam mı karar veremiyorum fakat sarhoştuk çok değdi dudağımız aşk’ın dudaklarına ama öpüşmedik hep bir mesafe vardı aramızda…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!