Özledim Seni Şiiri - Hikmet Metin Çavdar

Gözüm yolda kaldı gelmez oldun,
Hasret ateşine saldın beni.
Bir güzel sevdaya düğüm vurdun,
Dertten dert üstüne yordun beni.

Gülüşünde bahar açar gönlüm,
Bakışında dinlenirdi ömrüm.
Sen gidince viran kaldı gönlüm,
Çöle döndürerek bıraktın beni.

Derdim olsa ortak olur idin,
Yaralarım sarıp bulur idin.
Çaresiz kalınca gelir idin,
Şimdi sensiz koyup gittin beni.

Çalışkandın, umudun bol idi,
Yarına uzanan bir yol idi.
Her sözünde ayrı bir hâl idi,
Işığınla aydınlattın beni.

Gözlerine bakıp dalar idim,
Dünya nedir diye sorar idim.
Bir çift sözün ile güler idim,
Sessizliğe mahkûm ettin beni.

Sitemlerin sevda kokar idi,
Kıskançlığın gönle akar idi.
Her hâlin bir başka bahar idi,
Güz mevsimi gibi soldum şimdi.

Adın bende saklı sırdır yârim,
Hasretinle geçer gece gündüzüm.
Seni değil yalnız, ey sevgilim,
Senin seven hâlimi özledim.

Der Metin'im düştüm gurbet ele,
Hasret yükü ağır geldi dile.
Kavuştur Yaradan bir gün yâre,
Özlem ile yanan kulum şimdi.