Özgür Yürek Şiiri - Hikmet Metin Çavdar

Bir yanda Anadolu’nun çilekeş toprağı,
Bir yanda nasırlı ellerin bitmez suskunluğu...
Dört bir yanı arşınlar, bir derviş hırkasıyla,
Umudu harman eyler,
Dağların doruğundan ovaların bağrına.

Bil ki bu, salkım saçak bir sevdanın adıdır,
Özgür’dür; tutsak düşmüş bir halkın nefesinde.
Çocukların gözlerinde parlayan o şafak,
Onun yorgun adımlarında filizlenir.

Zorluk mu dedin?
O, uçurumlara meydan okuyan bir kartal,
Karanlığın bağrına saplanan bir şimşek!
Eğilmez, bükülmez, kavgadır adı,
Halkın derdiyle dövülmüş bir yürek,
Memleketin hasretine tutkun,
Umudu ekmek gibi bölüp paylaştığı,
Cesur bir yürek;