Kiminin yalnızlığı bir şehir kadar kalabalıktır
Kiminin kisi de bir loş ışık gölgesi kadardır
Aydınlıkları karanlığa yahutta zift dökülmüş bir karanlıkta
Öldüm ben
Bütün yaşama kriterlerini de yaşadım
İki adım ötede Nemrut oldum iki adım beride İbrahim
Bende bir yara var adı sen
Sende bir yara var sen bile bilmezsin sen
Gökyüzü kadar derin yağmur kadar temiz
Evet, rüyalarımdaki kadının ta kendisisiniz
Ellerin kuş tüyü kadar hafif
Gözlerin kurşun gibi ağır
ben yazdım, kaleme hükmettim yazdım
Dilimin elime söylediklerine şaşırdım
İçimde amansız bir dert büyütüp saldım denizlere
Yusuf imtihanıydı Züleyha'nın
İmtihanı olmasaydı hiç olur muydu tadı aşkın!




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!