Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bir anlık hevesle
bir an bile düşünmeden
ömür boyu
tutunduğun dalın
olmak isterdim

demir pıtrak dikeni yorduğundan beridir
nedensiz sorgulardan boşu boşuna taşıt
saçlarından bölünmüş örgülerinden çaşıt
gözlerinde kindedir durduğundan geridir

yakıp kül eyler dilber ellerinde savurup

söndürdüğü sigara
koca delikanlıdır
öksürdüğü zağara
kuyruksalı canlıdır

yağmur dala oynaşır

söndürün ışıkları,doğallığınla alış
kalabalığı yarıp,öne almalı derim
sıyırdığı sevincin,çilesini döndürün
erim uzaklığına,bakılmadan ilerde

gereltinin yerine,gölge düşürebilse

mavilerin sihri nedir ki
tanıdıkça mavileri
çevrendeki çizgi
ayırıyor yerle mavi göğü
bizde var bir deli
maviemek tutulur dili

bir ışıktı
uykumu bölen
gecenin gecinde
yüreğim kabargın

uzakta çok uzakta

küpe koysun balını
zehri aktıktan sonra
yalazladı alını
şehri yaktıktan sonra

gidişin boşluk değil
karanlık bıraktığın
kendi önünde eğil
koşulsuz yalnızlığın

ellerin neden soğuk

saman sapla yürümüş
soydu soğana döndü
gözüne kimi görmüş
oydu doğana döndü

tarladan çamuruyla

güzel bir bağlama ezgisinde
neden gittin diyen yiğit yürekli
göçmen kuşlarla nerelere uçtun
yıldızları ışıldatıp gözlerinde

kendinden geçip