Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kerpiç üstüne
kerpiç koydukça çıkar
duvar yükselir
bir kaşık suda kopar
fırtınalara sapar

sevdasına bel bağlamadan
düşlerinde ırar koyulur şiir rengi
bana benzer buğday tenli

ayrılmanın anındayım
bir yanım yakıncıcık elim değecek

susma
umarsızlığım
mahsun oluşumdan değil
mahzuniyi sevişimden
belli değil mi

sevmeseniz olmaz mı
susmaya yararım ne
gün gelince dolmaz mı
kusmaya kararım ne
gül kokusundaydı gençlik
dikene soydular teni

ırmak boyunda saçı
kekik koktukça azar
geceden bekler açı
çiçek döktükçe kızar

ölümünden sevdalı

sussaydım
sıra bana gelecekti
sen gelecektin
sesin terleyecekti
avucumda

üşüdüm sarılınca sana
karıştım bir karakışa
sevi buzullandı
sevda sallandı
soldu yüzüm sustum

susturalı konuştur
çiçeği renginde kor
yaratana kavuştur
sevgi dalına rekor

güne bakışır yaran

sessizce çekil ordan
rengine soluncaya
soluğunda tutuşan
yengine oluncaya

yakasında yapışıp

yellenip geçtin burdan
yerden yere çalıpta
sızlama hadi ordan
boş tepeye dalıpta

yüreğime dolmadın