Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

“abdurrahim kahraman’a”

dilim dönmüyor
elim ayağım dolaşıyor
zincirsiz mahpusum

yosunlanmadan ayakların
tez gelesin derim bilesin
yalnızlık bükmeden belimi
gerçek kırılgan varlığımsın

bu gece yanımsın ne güzel

gün doğarken
alınmadan yaza merhaba
deme şansımız varsa
yosunlanmasın yüreğim

olası güzelliği evrenin

yosun tutar mı
uyaksız duygulardan
dipsiz kuyuya
yazılan şiirlerim
deli dolu akarken

sevi küçük saksılara sığar mı
fesleğen kokusu demez miyim
güneşten aldığım ışık
sevi üzerine tutuldu
gözyaşım da gerekliymiş

boğazına vardı gırtlağın tutup
sığabileceksek elimizden dar
insanlar kovardı türü unutup
yığabileceksek yelimizden yar

tutkularımızdan sarınır mıyız

sıla özümde
yine gurbete düştüm
iki gözümde
sessizliğine koştum

çıkış aradım

yüreğin yarasında
düşünmedi sanısı
gerektin arasında
düşürmedin anısı

özleminde duyulan

geleceğim yar
bahara tutunarak
yasla değilse
buhara tütülerek

acılarına

izi kalınca
kıyısından uzanır
gize salınca
yokluğuna kazanır

bağlıydı ipe