Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sıyrılsam karanlıklardan
sıyırsam aydınlara
o an özgüvenime
kavuşur muyum

soft illerde sert karar

çocuktu çocuk
dağın öte başında
sırtında gocuk
ekmeğinde aşında

parka giderdi

sis içinde kalmış resim
dudağından dökülmemiş
can dağlayan düşlerim
odağından sökülmemiş

gözlerinden zindan olur

anlasaydı behey sersem
aşınarak dağdan gider
çınlasaydı kulağında
taşınarak bağdan gider

varsa yoksa çal oynasın

nemin sıcak ayında
bilinmezliğine mi
susar canlı yayında
silinmezliğine mi

yıllar öncesine gel

sisli akşamda yaşanılan gerçekti
dokunan elde buz soğukluğu çekti

ses ihtişamda duyuların yarası
kesilen yelde iki baca arası

siteminden edeceksin
fesleğenine yanarak
çilesinden sökeceksin
suya sabuna konarak

arayacaksın adamı

irinleşmeden kanatıp
yeniden başa donatıp
derdine merhem olası
lokman hekime onatıp

uzun zamanlarda geçen

sığınılacak koy bulursan
gelirsen yanıma
soracağım seni
dinime imanıma

leyleğin yavrusunu

baharın çim kokusu
sıyırdı mı hurcumu
ayrılığın korkusu
sıyırdı mı ucumu

elemi verdim yele